کاربردهای پانوراما در سینما
غوطه‌وری (Immersion): برخلاف فیلم‌های معمولی که دید محدودی ارائه می‌دهند، فیلم‌های ۳۶۰ درجه بیننده را داخل صحنه قرار می‌دهند.
روایت غیرخطی: تماشاگر آزاد است تا با چرخش دوربین، زاویه دید خود را انتخاب کند، درنتیجه هر بار تجربه‌ای منحصربه‌فرد خواهد داشت.
مستندهای تعاملی: این تکنیک در مستندهای طبیعت (پلانکتون ۲۰۱۵) یا گزارش‌های جنگی (کلیسای ویران‌شده سوریه ۲۰۱۶) حس واقع‌گرایی شدیدی ایجاد می‌کند

فیلم‌های پیشرو در استفاده از پانوراما
"Help!" (۲۰۱۸): یکی از اولین فیلم‌های اکشن ۳۶۰ درجه که در آن دوربین در وسط صحنه‌های خیابانی می‌چرخد.
"Carne y Arena" (۲۰۱۷): اثر آلخاندرو گونزالس اینیاریتو که از پانوراما برای تجربهٔ مهاجرت غیرقانونی استفاده کرد و در جشنواره کن نمایش داده شد.
"Zero Days VR" (۲۰۱۷): یک مستند درباره جنگ سایبری که با تکنولوژی ۳۶۰ درجه مخاطب را در دنیای هکرها غرق می‌کند.

چالش‌ها و آیندهٔ پانوراما
باوجود جذابیت، این تکنیک هنوز با محدودیت‌هایی مثل هزینهٔ بالا و سختی تدوین روبه‌روست. اما با پیشرفت واقعیت مجازی (VR)، به‌زودی شاهد فیلم‌هایی خواهیم بود که در آن مخاطب نه‌تنها محیط را می‌بیند، بلکه با آن تعامل فیزیکی دارد.
پانوراما تنها یک تکنیک نیست، بلکه انقلابی در درک سینما است. همان‌طور که زمانی صدا و رنگ سینما را متحول کردند، این فناوری نیز مرزهای هنر هفتم را جابه‌جا خواهد کرد.